Home - Informatie - Print deze Pagina
Pagina afdrukken » Mijn eigen ervaring met kindermishandeling

Hallo ,..!!!


27-04-06
Ik moet vroeg uit bed, ik moet naar school (1e uur beginnen)
Dus ik ga uit bed, kleed me aan, ga effe snel eten en fiets naar school
Ik sta op het schoolplein bij de fietsenstalling en ik kom een 2 klasgenootjes tegen. Toen we naar binnen wouden lopen, zei ik tegen  die meisjes  : Ik heb weer ruzie met me ouders, ik zit er heel erg mee..
Ze slaan me + schoppen! Soms heb ik blauwe plekken ervan enzo, en heb ook al een keer een blauw oog gehad! Dat deed me veel verdriet!
Ik zat er echt zo mee .. dus ik had het tegen hun gezegt, dat mijn ouders mij slaan enzo! (Ik lag er gewoon dagen van te huilen savonds)
Dus hun zeiden ; je moet er met een docent ofzo over praten! Maar ik durfde het niet, ik was bang dat mijn ouders het kwamen te weten
en ik wist niet hoe hun gingen reageren!

We moesten die vrijdag moesten we tot kwart over 1.
Maar ik vond het echt niet meer kunnen, ik kon me niet meer concentreren op het werk! Dus ik ben naar een docent gegaan, die ik kon vertrouwen
mevr. ..... (Tekendocent) En toen gingen we naar een apart kamertje! Ik wou graag dat die 2 klasgenoten meegingen, want ik durfde het dus niet te vertellen!
En ik had de waarheid echt verteld, want ik ga hier niet over liegen..!!!
Toen schok mevrouw ...... er wel heel erg van, dit had ze namelijk niet van mij verwacht! Ze maakte onder tekenen altijd van die grapjes over mijn vaders ligfiets,
eerst vond ik het wel grappig, maar op een gegeef moment vond ik die grapjes echt niks meer aan! Dat komt gewoon omdat ik dan weer aan me vader dacht enzo.

Dus toen ik het hele verhaal had verteld tegen mevrouw ....... zei ze tegen die 2 klasgenoten ga maar weer terug naar de les (geschiedenis) en ze zei tegen mij :
Kom wij kunnen maar een paar dingen doen. Ik wil je heel graag helpen, want die is een ernstige vorm van kinder mishandeling! Dus ze zei ; we gaan nu naar de teamleider, want die
kan er heel veel dingen aan doen. Dat wou ik liever niet omdat me ouders het dan op een gegeef moment ook komen te weten..! Maar ik had geen keus het was dat of nog geslagen
worden! Nou ik ga liever naar de teamleider.

Dus wij naar het andere gebouw waar de teamleider altijd zit. En toen moest ik het verhaal nog een keer vertellen tegen de teamleider, het ging echt met moeite .. ( had wel een paar
traantjes gelaten, en mevrouw ...... ook). De teamleider vond dit echt niet langer kunnen, en schakelde iemand in van het Havo/vwo. Die helpt mensen die met hele erge problemen
zitten.
Die mevrouw zat al in gesprek, maar kwam met spoed eraan, want dit was wel wat belangrijker, dan waar ze over praatte.

Toen die mevrouw er was (duurde ongeveer een half uur) toen moest ik nog een keer heel dat verhaal uitleggen, maar ik vond het veelste moeilijk .. dus mevrouw ....... en de teamleider
gingen het voor mij uitleggen en ik moest ze onderbreken als ze het fout zeiden! Die mevrouw noemde het ernstige kindermishandeling!
Ze zei we hebben 3 opties .. dus ze zei ;
1. We moeten het zo snel mogelijk tegen je ouders zeggen
2. We moeten nog even wachtten met het tegen je ouders te zeggen
3. We zeggen het niet tegen je ouders maar dan komen ze er toch achter.
Dus ik zei ik wil graag dat we nog even wachtten met het te vertellen! maar dat vond die mevrouw niet zo heel goed idee.

Ik was nog in dat kamertje met hun aan het praten ( die mevrouw, teamleider, mevrouw ........ )
En de bel ging, de les van geschiedenis was afgelopen. En we waren naar die les vrij.
Maar ik bleef in dat kamertje.. toen hadden 2 klasgenoten effe me tas opgehaald + jas.
Ook stonden 3 andere klasgenoten erbij toen ze de jas + tas aan mij gaven. De teamleider had zo gezegt tegen hun : praat er maar met je ouders over want dit is echt super erg
en dat moet je niet de heletijd bij je houden, je moet er met een volwassen iemand over praten! En je mag er niet met klasgenootjes over praten! Dit is echt prive..

Dus ik had gezegt dat ik optie 2 wou graag wou!
Maar die vrouw zei van ; eigenlijk moeten we het zo snel mogelijk vertellen, omdat je anders weer klappen krijgt.
Daar was ik het ook mee eens.
(Het was inmiddels 15.10 uur)
Die mevrouw zo ; ga nu zelf ook maar naar huis! Ik zal morgen je moeder opbellen, ik zo maar wat moet ik zeggen dan .. als ze vraagt waarom ben je zo laat thuis?
Dus de teamleider zei ; Zeg maar dat je iets van 'aardrijkskunde' niet snapte en dat ik jou bijles gaf.

Dus ik fietste naar huis, ik zat er de heletijd aan te denken enzo, hoe me moeder de volgende dag bij dat gesprek zou reageren!
Ik was echt bang, dus eidenlijk kom ik thuis fietsend..
vraagt me moeder ; waarom was je zolang op school  ? Ik antwoorde ; ja ik snapte iets van ak niet, dus heb effe een stukje bijles gehad!
(vond me moeder goed, maar volgens mij geloofde ze het niet, omdat ik anders nooit bijles heb).
Ik heb me de helemiddag + avond me mond gehouden over die middag, want van de teamleider en die mevrouw mochten me ouders nog van niks weten (en daar hou ik me aan).


De volgende dag :
28-04-06

Ik fiets gewoon zoals ik altijd doe weer naar school (1e uur beginnen).
Ik heb de hele nacht niet kunnen slapen, ik dacht elke keer aan die middag van dat gesprek enzo! ( ik heb intotaal 2 uurtjes geslapen).
Dus ik ga gewoon weer naar school enzo, ook ga ik gewoon naar de les.. en toen ik me jas op wou hangen aan de kapstok stond de teamleider daar. Hij zei ; wat heb jij het 4e uur?
Dus ik antwoorde; ik heb dan gym. Hij zo ; wil je dan misschien voor deze keer de gym overslaan. Ik zo ; oohh jawel hoor! Geen probleem de klasgenootjes van mij die vertelde het tegen
de gymdocent dat ik er niet was. Ze vroeg aan die kinderen waar ik wel was hun antwoordde : Bij meneer ....... (teamleider) En zo schreef ze dat even op een briefje zodat ze
het niet vergat dat ik er niet was.

Ik liep samen met de teamleider naar een appart kamertje. Zodat we rustig konden praten.
Ik zo tegen de teamleider ; ik wil graag niet naar dat gesprek met mijn moeder .. ik ben bang hoe hun gaan reageren, dat kon hij goed voorstellen.
Maar hij had me ouders al gebeld (me vader mocht er niet bij zijn, dus me moeder is alleen gekomen).
Dus me moeder staat bij de ingang van de school, en de teamleider en ik lopen daarheen ik vond het dood eng.
En ik zeg zo heel leuk ; hoi mam! En me moeder zoo ; héee , wat is er aan de hand? Ik zeg niks en loop door!
We liepen richten het kamertje weer!
en me moeder helemaal zo ; ach  wat is er enzo, ik haal vanalles in me hoofd..
En toen de teamleider zo ; ja  vertel maar..
Ik wou het dus echt niet zeggen.. dus hield eerst me mond dicht, hij zo ; vertel nu maar aan je moeder ze wil het graag weten!
Dus toen moest ik het wel vertellen .. (traantje over me wang).
Me moeder schok eerst heel gigantisch erg, ze wist niet dat het dit was, dit had ze niet verwacht ( wat ze wel verwacht had dat weet ik niet)

Maargoed, toen kregen we een kleine discussie. En dat was niet de bedoeling.
Dus die mevrouw kwam er even tussen.
En ze zei ; we moeten geen discussie hebben, we moeten een oplossing, want de veiligheid van uw dochter is nu even het belangrijkste.
(want ik ben op me eigen slaapkamer zelfs niet meer veilig)
Me moeder moest veel in dat gesprek huilen, er gingen 1,5 pakje zakdoeken aan bij haar.. bij mij 0 maar ze konden zien dat ik het ook super moeilijk had.
We wouden dus een oplossing, en gingen aan het denken, maar wij wisten niks.. dus die mevrouw zegt op een gegeef moment ; je man moet naar een dokter, naar maatschappelijke hulp.
En me moeder moest zorgen dat me vader daar kwam, maar ze zegt ; Je vader zegt dan toch, zovaak raak ik haar ook nog weer niet aan hoor, of hij gaat zeggen ; nee dat is heus niet
nodig! Maar het is wel nodig zei die mevrouw.
HET IS NAMELIJK VEELSTE ERG!
En toen gingen we weg, we waren onder engels nog aan het praten (ik had de les engels maar ben er niet heen gegaan, ik had nog 3 kwartier kon ik bij de les zijn) maar de teamleider zei:
nee je hoeft niet meer naar de les hoor, ga maar lekker naar huis.

Dus wij gingen naar huis met z'n 2en! (met de auto van m'n moeders vriendin, die bracht me moeder even snel)
Ik moest eigenlijk 1 week bij iemand gaan logeren omdat ik dan niet de klappen kreeg, dat me moeder die opging vangen, maar ik ga niet logeren.

Savonds ; me moeder moest huilen aan tafel, me vader vraagt wat er aan de hand is, ze zegt tegen mij ga maar even na boven! Dus ik storm de trap op! En me moeder legde heel het
verhaal uit! Me vader moest huilen, hij zei ; ik vind het heel knap van haar dat zei het tegen de docenten heeft gezegt ; nee dit kan inderdaad niet verder dat ik haar mishandel!

En nu moet me vader dus naar maatschappelijke hulp.

1-05-06
Me vader is nu voor het eerst naar zo'n mevrouw geweest. Volgens mij van de maatschappelijke hulp.
Daar heeft hij anderhalf uur gepraat .. over mij en hoe het thuis was
Hij moet er binnenkort weer heen, ik weet zelf niet hoe het gesprek verder ging, want dat heeft hij niet verteld!

5-05-06
Ik werd vanochtend wakker, ik ging me aankleden net zoals altijd en deed m'n dingetjes!
Ik ging rond 10 uur achter de pc.
Me ouders waren thuis en ook me zusje was thuis, me zusje was ook even op haar computer.
Me vader werd in 1 keer boos hij schreeuwde de heletijd :  doe die k*t computer uit. En kom naar beneden
Dus ik deed de computer uit en liep naar beneden!
Daar stonden me vader en moeder.. me moeder zei tegen mij ; je vader is heel erg boos.
Ik antwoorde jaa, goh dat merk ik!
Me moeder zei daarna meteen weer ; dat komt gewoon omdat je veelste veel achter je computer zit..
(maar dat doe ik automatisch, omdat als ik beneden ben zitten me ouders toch alleen maar op mij te letten, en boven kan ik doen wat ik zelf wil op m'n slaapkamer, meestal is dat
computeren of tv kijken of een beetje huiswerk maken).
Dus ik antwoorde ; nee ik zit helemaal niet te veel achter de computer, en goh hoe zou dat nou komen dat ik teveel achter de computer zit, omdat als ik beneden ben jullie toch
alleen maar op mij letten .. En dan wil ik niet! Dus ja, dan ga ik automatisch weg naar vriendinnen of naar m'n kamer!

Dus ik liep weer naar me kamer toe. En me moeder riep nog achter me na; Als je er nog eventjes achter zit, haal ik die computer van je kamer weg.
Dus ik ging niet achter de computer zitten. En liep weer naar beneden!
Me moeder liep de trap op, ik dacht bij mezelf, volgens mij gaat ze de pc weg halen van mijn kamer.. dus ik storm als een gek achter haar aan! En wil mijn kamer oplopen, maar me moeder
had de deur dicht geduwd en ging er voorstaan. Dus ik tegen die deur aan duwen en schreeuwen, ik mag best me eigen kamer in!
Toen deed ze de deur los, en begon me te slaan op me arm .. en liep weer weg naar beneden!
Ik lag te huilen op bed, ik had zo gigantisch last van me arm, het was helemaal vuur-rood. En een beetje paars.

Ik wou smiddags niet meer thuis zijn, en ben snel naar oud klasgenootje gegaan. Ik was blij dat ik daar heen mocht/kon zodat ik effe weg was van me ouders.
Dus ik kom rond half 5 netjes thuis..!
En me moeder loopt naar me toe, en zegt tegen mij : Je vader is nog steeds heel erg boos op jou, hij is daarnet met  onze hond gaan wandelen, en toen hij thuis kwam zei hij
tegen mij ; Ik had de nijging voor de trein te gaan springen.
Toen me moeder dat tegen mij had gezegt ' schok ik me dood! Daar was ik wel bang voor, hij moet geen zelfmoord plegen!

Nou zit ik dit op de computer te typen en heb zo half de tranen in mijn ogen staan!

Savonds - Me vader mocht geen alcohol meer drinken, omdat hij daardoor misschien aggresiefer word, nou me moeder komt mijn kamer binnen lopen, en kijkt uit het raam en daar staat me
vader, hij loopt richting de schuur, en wij staan te kijken uit het raam, hij loopt weer naar binnen met een biertje in zijn hand.
Me moeder zegt er wat van ze zegt : hee geen biertje! maar me vader luisterd niet en drinkt gewoon dom verder!


9-05-06
Ik moest om half 8 uit bed. Kleed me aan en doe de rest, wat ik elke ochtend doe!
Had ik me tas dicht gedaan, kom ik erachter dat ik nog een brief van me vader in me tas moet doen ( die moest ik aan de teamleider geven).
Dus ik haal nog effe snel die brief uit mijn vaders nachtkastje op! En stop hem in me tas.
Ik fiets naar school samen met een meisje. 
Kom op school, en ga naar het kamertje van de teamleider, maar hij was er niet. Dus ik ga naar een kamertje van een andere teamleider.
En daar zat mijn teamleider, hij was druk in bespreking, dus ik klop aan en vraag aan mijn teamleider : Heeft u misschien het 3e uur tijd? Dan wil ik het even met u hebben over mijn ouders.
En hij antwoord : Nee sorry, ik kan pas vanaf half 1, want daarvoor heb ik een heleboel vergaderingen. Dus ik kom om half 1 weer. Maar hij was er niet! Hij zat nog op een vergadering,
dus ik ga naar mevrouw ....... (tekendocent) en zeg het verhaal wat ik eigenlijk tegen de teamleider wou zeggen! En dus mevrouw ..... had een papiertje geschreven
en daar stond op : Hallo meneer... , Ze  is bij jou'n kamertje geweest, maar je bent er niet! Ze komt om 14.00 uur even terug! Groeten mevrouw .......
En dat moest ik effe op zijn bureau leggen, dus ik doe dat!

Ik kom om 14.00 uur terug, en geef even een brief aan de teamleider! En praat nog effe met hem, over de vakantie enzo : kortom ; ik moet het meeste om mijn veiligheid denken!
En fiets daarna naar de gym. Iedereen is er al.


28-05-06
Ik zit smiddags achter de computer. Komt me moeder me kamer binnen lopen. Me vader is niet thuis. Doet me moeder me kamerdeur los en roept : je zit veelste veel achter
de computer, je bent gewoon verslaafd. Ik zeg ; Ik ben helemaal niet verslaafd. Toen zag ik het al aankomen, die hand van me moeder ging de lucht in. Ze sloep me op me achterhoofd.
Dat deed me heel pijn. Daarna gooit ze me het bed op. Ik val met me hoofd tegen de muur aan. Toen me moeder mij op bed gooide, krakte er 2 planken door. Roept me moeder ook nog is:
jij bent ook veelste dik, vind je het gek dat het bed doorkrakt. En nu heeft ze me geslagen en dan is het weer goed. Dan loopt ze weer naar  beneden.

Ik lig te huilen achter te computer.
Ik denk de heletijd bij me zelf : Ik wil hier weg, ik vind het hier niet meer leuk. Anders loop ik wel van huis weg. Maar dat doe ik niet, want ik zou niet weten waar ik heen kan en zal gaan.

Ik typ dit nu, en zit gewoon achter de computer te huilen.
Ook hoor ik me moeder roepen tegen iemand, tegen wie weet ik niet eens. Ze moet naar een internaat. Dan zijn we ook eventjes van haar af.
Ik wil eigenlijk wel naar een internaat. Dan ben ik weg van hier. Zie ik me ouders even niet .. maar goed, daar zit ik nu heel erg mee in me maag. Ik denk er telkens aan.

 

Vervolg komt nog!